در گاهشمار ایرانی، نوزدهم فروردین ماه، فروردین روز و جشن فروردینگان نامیده می شود، این جشن چهارمین جشن در ماه فروردین، و ویژه یادبود درگذشتگان است.

در فروردین ماه، نخستین روز اورمزد، و نوروز است. ششمین روز خرداد، نامیده می شود وزاد روز زرتشت است، و سیزدهمین روز تیر " تیشتری"  که در این روز ایرانیان برای درخواست بارش باران از خانه های خود بیرون می روند، و پیروزی ایزد " تیشتر"  را بر" اپوش " دیو خشکسالی جشن می گیرند، که  به سیزده بدر شناخته شده است.

در فروردینگان، ایرانیان برای شادی روان و فروهر درگذشتگان، با خواندن آفرینگان" بخشی از خرده اوستا " از كيومرث " نخستین آدم " تا به " سيوشانس " درود فرستاده، و برای دیر زیوی و شاد زیوی نیکوکاران به نیایش می پردازند و در پایان آمیزه ای از خشکبار، میوه های فصل و گرده نانی از روغن ارزن، به باشندگان پیشکش می شود، سپس با گل، گلاب، عود و میوه، به آرامگاه در گذشتگان می روند، گور را با گلاب شستشو داده و با گل می آرایند ، عود ها را روشن  و میوه ها را می چینند و برگزیده ای از گاتا ها یا اوستا را  زمزمه می کنند.

شما ای خوبان! ای‌ آب‌ها، ای گیاهان، شما ای فروهرهای پـیرو راسـتی! آرام بـه پایین بخرامید، بمانید در این خانه شاد و خوب.

اینك می‌ستاییم فروهر همه مردان و زنانِ پیرو راستی را؛ آنان كه روان‌هایشان برازنده ستایش و فروهرهایشان شایسته یـاری‌خـواهـی اسـت. اینـك می‌سـتاییم فـروهـر همه مردان و زنان پیرو راستی را؛ فروهرآنانی كه اهورامزدا، ستایش آنان را پاداش بخشد.