بر اساس ضریب نفوذ کاربران اینترنت به تفکیک استان در سال 1389، استانهای تهران، مازندران، اصفهان، سمنان، فارس و خراسان جنوبی به ترتیب دارای بیشترین کاربر اینترنت و استانهای سیستان و بلوچستان، آذربایجان غربی، کرمانشاه، لرستان، خراسان شمالی ،کردستان ، کرمان ، چهارمحال و بختیاری و مرکزی به ترتیب دارای کمترین تعداد کاربر اینترنت در سطح کشور میباشند.
مرکز آمار ایران آمارگیری از کاربران اینترنت را بر اساس طرح آمارگیری از کاربران اینترنت برای اولینبار در دی ماه سال ۱۳۸۷ و سپس در سال ۱۳۸۹ انجام داد. هدف اصلی این طرح برآورد ضریب نفوذ اینترنت در کشور بود که یکی از شاخصهای مهم در حوزهی فناوری اطلاعات کشورهاست.
در این طرح منظور از استفادهکننده از اینترنت فردی است که در ۱۲ ماه منتهی به زمان آمارگیری (دیماه ۱۳۸۹) حداقل یک بار در داخل کشور به اینترنت وصل شده است.
برگهاى کتاب به منزله بالهایى هستند که روح ما را به عالم نور و روشنایى پرواز مىدهند.خوشبخت، کسى است که به یکى از این دو چیز دسترسى دارد، یا کتابهاى خوب یا دوستانى که اهل کتاب باشند.
کتاب، دروازه ای به سوی جهان گسترده ی دانش و معرفت است و کتاب خود، یکی از بهترین ابزارهای کمال بشری است... کسی که با این دنیای زیبا و زندگی بخش –دنیای بزرگ- ارتباط ندارد، بی شک از مهم ترین دستاورد انسانی و نیز از بیشترین معارف الهی و بشری محروم است. برای یک ملت، خسارت بزرگی است که افراد آن با کتاب سروکار نداشته باشند؛ و برای یک فرد، توفیق عظمیم است که با کتاب مأنوس و همواره در حال بهره گیری از آن – یعنی آموختن چیزهای تازه باشد.
کتاب سرمایه ایست معنوی از دستآورد اندیشه فردی یا گروهی و مطالعه، انتقال اندیشه و بررسی آن است. به عبارت دیگرارتباط تنگاتنگ اندیشه هاست. كتاب، دروازهاى به سوى گسترهى دانش و معرفت است و كتاب خوب، یكى از بهترین ابزارهاى كمال بشریت، چنین گوهر پاک و صادق در جهت آگاهی مردم و سمت دهی آنها نقش برجسته ای را در تحولات بزرگ اجتماعی داشته و پیام سرنوشت ساز را به مردم رسانیده اند تا افراد جامعه بتوانند تقدیر خود را بدست خویش آگاهانه ترسیم کنند.
کج دار و مریض یا کج دار ومريز !!
اصطلاح کج دار و مریز یا به صورتی که بیشتر مردم فکر می کنند و می نویسند «کج دار و مریض»
از جمله اصطلاحاتی است که توسط مردم به اشتباه به کار می رود.
مردم آن رابا مریضی مرتبط می دانند.
این اصطلاح در اصل کج دار و مریز است. این اصطلاح به معنای این است که : ظرف را کج نگه دار و در عین حال مواظب باش که نریزد.
این اصطلاح هیچ نسبتی با مریضی ندارد!
شاعر در این خصوص می گوید:
رفتــم بـه سـر تـربت شمس تبـریـــز //// دیــدم دوهــــزار زنگیــــان خونــریـــز
هر یک به زبان حال با من می گفت //// جامی که به دست توست کج دار و مریز